Hoe pesten ons sterker heeft gemaakt.

Hoe pesten ons sterker heeft gemaakt.

Ik ben moeder van 2 jongens. En nu gaat het heel goed met beide kids op school maar dat is ook wel anders geweest.

Vooral mijn oudste zoon heeft een verleden met pesten. Op de basisschool begon dat en op de middelbare school ging dat gewoon door.

Hij kwam bijna dagelijks boos en gefrustreerd uit school.
Bijna dagelijks hoorde ik “ik voel met niet zo lekker, ik wil niet naar school”
Hoe vaak waren wij als gezin de dupe van het pesten. Want de frustraties reageerde hij af op ons.

Ik voelde me machteloos en wist niet hoe ik helpen kon.

Dagelijks voelde ik me als moeder hulpeloos.
Niet gehoord worden op school.
Niet weten hoe je je eigen kind moet helpen tegen het pesten.
Je kind ongelukkig zien. Merken dat hij steeds onzekerder wordt en zich steeds weer afvraagt wat hij fout doet omdat hij gepest wordt.

Ik voelde me soms zo gefrustreerd. Alles wat we probeerde om hem te helpen hielp niet. Ik vroeg me ook regelmatig af of ik wel een goede moeder was. Want ik kon mijn eigen kind niet helpen. En dat doet pijn.

Hulp vragen voelde dubbel. Ik wilde mijn eigen kind helpen. Maar uiteindelijk met de juiste hulp heeft hij enorme stappen gemaakt en groeide zijn zelfvertrouwen. Hierdoor werd het pesten ook minder. En nu gaat hij met plezier naar school (voor zover dat kan bij een puber :-))

Hoe ik er nu over denk.

Ik vind dat kinderen die gepest worden niet moeten veranderen. Dat vind ik als moeder maar ook als coach. De oorzaak van het pesten moet worden aangepakt. Maar je kunt als ouder je kind wel helpen om steviger in zijn of haar schoenen te staan waardoor het voor zichzelf op durft te komen als het gepest wordt of als het heel onzeker is over zichzelf.

Daarom werk ik als coach ook niet aan het pesten maar aan het zelfvertrouwen. Jouw kind is goed zoals hij of zij is en hoeft niet zichzelf te veranderen omdat het gepest wordt.

Voor veel ouders is het vragen van hulp voor hun kind een grote stap. Ik stond voor diezelfde drempel, maar ik ben zo blij dat ik uiteindelijk over die drempel heen gestapt ben. Mijn zoon zat daardoor veel beter in zijn vel en als moeder voelde ik me ook een stuk beter.

Ik kan jou nu ook helpen om te bouwen aan het zelfvertrouwen van jouw zoon of dochter. Laten we een afspraak maken voor een gratis en vrijblijvend kennismakingsgesprek zodat we kunnen kijken hoe ik jou en je gezin kan helpen.

Meelopen of voor jezelf kiezen?

Meelopen of voor jezelf kiezen?

Afgewezen worden, er niet bij horen, buitengesloten worden. Dit is een van de grootste angsten van kinderen (en ook van grote mensen)

We willen er graag bij horen. In de klas, bij de sportclub, op het werk.

Daarom proberen we ons gedrag zo “normaal” mogelijk te houden. Doen wat de rest ook doet. Want dan val je niet op. Niet opvallen. Maar daarom soms ook niet jezelf zijn.

Want om erbij te horen en niet op te vallen doe je soms dingen die je eigenlijk niet wil doen of die je zelf nooit zou doen.

Ze kwam bij mij in de praktijk.

Het meisje wat bij mij in de praktijk kwam had hier ook last van.

Ze wilde graag bij de groep horen. Bij de populaire meiden uit de klas. Maar diep van binnen voelde ze zich erg ongelukkig omdat ze steeds meer dingen ging doen die helemaal niet bij haar paste.

Uit school rondhangen in het winkelcentrum. Blikjes drinken kopen voor de rest van de groep. Eigenlijk wilde ze dit niet. Ze was aan het sparen voor een mooie tas die ze had gezien. En nu ging haar geld steeds op aan eten en drinken omdat ze erbij wil horen en geen nee durft te zeggen.

De meiden gingen experimenteren met roken. Iemand had een pakje sigaretten bij zich en ze gingen allemaal proberen. Ze deed mee, maar ze vond het enorm vies en voelde zich zo ongelukkig.

Ze ging haar verhaal vertellen.

Tot ze bij mij in de praktijk kwam en ze vertelde dat ze elke dag een haal naar gevoel had in haar buik. Want wat moest ze vandaag weer doen om erbij te horen. Ze wilde niet meer met die meiden meedoen en weer zichzelf zijn. Maar ze wist niet hoe ze dit moest doen. Ze durfde niet te zeggen tegen de meiden dat ze niet meer mee ging naar het winkelcentrum en dat ze geen drinken meer voor ze ging kopen omdat ze aan het sparen is voor een nieuwe tas.

Stapje voor stapje heb ik haar geholpen om te bouwen aan meer zelfvertrouwen. Weer in zichzelf te geloven en zich echt weer zichzelf te voelen.

De eerste stap die ze ging doen was tegen de meiden zeggen dat ze geen drinken meer voor ze ging kopen omdat ze aan het sparen is voor een nieuwe tas. Ze vond het zo spannend om dit te doen. Ze was zo bang voor de reactie van de meiden. We hebben dus van tevoren bekeken wat voor reacties ze allemaal kon verwachten en hoe zij dan kon reageren.

Ze kwam lachend binnen.

Toen ze een week later terug kwam in de praktijk kwam ze lachend binnen. Ze reageerde helemaal niet zo vervelend als ik verwacht had. Ze snapte wel dat ik die tas cool vond en ervoor aan het sparen was. Ze snapte niet zo goed waarom ik dat niet eerder gezegd had. Daar had ik niet echt een antwoord op, maar ik hoef geen drinken meer te betalen. We delen nu de kosten met elkaar zodat iedereen gewoon meebetaald.

Na een paar sessies voelde dit meisje zich sterk genoeg om voor zichzelf op te komen in de groep meiden. Vooral omdat ze merkte dat het helemaal niet raar was om haar mening te uiten en zichzelf te zijn. Daardoor vonden de meiden uit de groep haar niet minder aardig en hoorde ze er evengoed gewoon bij.

Zo zie je dus dat jezelf zijn en blijven heel belangrijk is en als je jezelf bent en je niet anders voordoet je er ook bij kunt horen.

Loopt jouw dochter ook tegen dit soort situaties aan. Wil ze er graag bij horen maar is ze daardoor niet zichzelf en voelt ze zich onzeker?
Ik kan haar helpen met bouwen aan meer zelfvertrouwen. Maak een gratis kennismakingsgesprek en ik kijk met jullie mee.
Stuur een mailtje naar petra@praktijkdepuzzel.nl dan plannen we een afspraak in voor een gratis en geheel vrijblijvend kennismakingsgesprek.

Verschillende soorten faalangst

Verschillende soorten faalangst

Er zijn eigenlijk 3 verschillende soorten faalangst
* cognitieve faalangst.
* sociale faalangst.
* motorische faalangst.

Faalangst is een vorm van angst. 12% van het schoolgaande jeugd heeft last van faalangst.

Cognitieve faalangst

Marianne zit in de klas en de leraar begint met uitleg van een nieuw hoofdstuk van rekenen. Ze voelt zich onrustig worden, begint te zweten en in haar hoofd komt de gedachte “als ik zo maar geen beurt krijg”
Doordat ze last heeft van deze gedachte en het zweten kan ze zich moeilijk concentreren en haar aandacht bij de uitleg houden. De leraar kijkt de klas rond en stelt een vraag. Marianne maakt geen oogcontact en probeert zich zo onzichtbaar mogelijk te maken achter degene die voor haar zit. De leraar stelt de vraag aan iemand aan de andere kant van de klas. Ze haalt opgelucht adem maar heeft geen idee waar de uitleg over ging doordat ze zo werd afgeleid door haar gedachte en lichamelijke ongemakken.

Dit is een voorbeeld van cognitieve faalangst.
Cognitieve faalangst heeft te maken met het leveren van prestaties. Bijvoorbeeld toetsen en spreekbeurten. Maar ook het krijgen van een beurt in de klas. De angst voor het negatief presteren is heel groot. Daardoor is het maken van fouten bijna niet te voorkomen. Omdat dit zoveel spanning met zich meebrengt kunnen kinderen vaak het goede antwoord niet geven of staan ze te stotteren en stuntelen wanneer ze een spreekbeurt hebben.

Sociale faalangst

Marlies is een meisje wat goede cijfers haalt op school en mooie resultaten haalt bij toetsen.
In groepjes werken vind Marlies niet leuk en ze is op school het stille teruggetrokken meisje. Wanneer ze op school komt en klasgenoten staan in een groepje of spelen met elkaar dan gaat ze er niet bij staan en doet niet mee met het spel. In de klas iets vertellen over het weekend of over iets wat ze heeft meegemaakt doet ze liever niet omdat ze dan door iedereen aangekeken wordt en liever niet in het middelpunt van de aandacht staat.

Dit is een voorbeeld van sociale faalangst.
Een kind met sociale faalangst heeft moeite met het omgaan met klasgenoten en de leerkracht.
Kinderen die sociale faalangst hebben zijn bang om afgewezen te worden en er niet bij horen. Ze zijn in hun hoofd ook vaak bezig met de vraag, “wat zullen andere van mij vinden”
Kinderen met sociale faalangst hebben vaak niet veel vriendinnen.

Motorische faalangst

Kim heeft het op woensdag altijd gym. Vaak heeft kom op woensdagochtend hoofdpijn en buikpijn en wil ze liever niet naar school. Wanneer ze toch naar school gaat en de gymzaal binnen stapt kijkt ze altijd wat er die dag gedaan gaat worden. Het maakt niet uit wat ze gaan doen, ze vindt alles vreselijk. Balspellen, turnen, tikspelletjes, groepjes kiezen. Kim slaat de gymles het liefst over en verzint nogal eens een smoesje waardoor ze niet mee hoeft te doen met de gymles.
De weg terug vanaf de gymzaal naar school kletst kim weer gezellig met haar vriendinnen en kijkt uit naar de rekenles die daarna aan de beurt is.

Dit is een voorbeeld van motorische faalangst.
Bij kinderen met motorische faalangst is lichamelijk vaak niets aan de hand. Maar de angst om fouten te maken is zo groot dat het niet lukt om lichamelijke oefeningen uit te voeren zoals gym, tekenen of handvaardigheid.
Kinderen die last hebben van motorische faalangst verzinnen vaak smoesjes om niet mee te hoeven doen.

Je ziet dus dat er veel verschil is in soorten faalangst. Want een kind met sociale faalangst durft prima mee te doen met gym en kinderen met motorische faalangst halen goede cijfers en maken veel vrienden op school.

Herken jij een van de soorten faalangst bij jouw kind? En wil je hier meer informatie over of eens over praten?
Maak dan een afspraak voor een gratis adviesgesprek en ik kijk met je mee en bied je een luisterend oor.

Klik hier om een afspraak in te plannen voor een gratis adviesgesprek

Yes ze mogen weer naar school

Yes ze mogen weer naar school

Na een heleboel weken van thuisonderwijs mogen de kinderen van de basisschool weer naar school. In mijn omgeving hoor ik daar verschillende verhalen over. De meeste ouders en kinderen vinden het fijn dat het thuisonderwijs afgelopen is en dat de kinderen weer lekker naar school kunnen. Contact met klasgenoten en vriendjes, de hele dag les van de juf en daardoor ook betere uitleg.

Ik ben ook blij dat mijn jongste weer naar school mag, maar ik zal het ook missen. Bij ons ging het de laatste weken erg goed met het thuisonderwijs en wat ik vooral ga missen zijn de grapjes en knuffels tussendoor. Gezellig samen werken en af en toe even kletsen. Maar het is goed zoals het nu gaat. Een kind hoort lekker op school les te krijgen en die knuffels en grapjes krijg ik na schooltijd ook wel.

Maar er zijn ook heel veel kinderen die helemaal niet blij zijn dat ze weer naar school moeten.

Die vonden het fijn om thuis te zijn. Want daar waren de pesters niet. En daar zagen ze niet de hele dag hun klasgenoten. Daar hoefde ze veel minder angst te hebben dat ze een vervelende opmerking kregen, of dat iemand ze een duw gaf of liet struikelen. Ze hadden veel meer rust omdat ze niet de hele dag op hun hoede moesten zijn over wat ze doen, zeggen of hoe ze bewegen.

Kinderen die gepest worden gaan maandag met lood in hun schoenen naar school en zien daar nu al tegenop. Wat gaat er gebeuren. Word ik opgewacht, komen ze in de pauze naar me toen, wat gaan ze allemaal zeggen en hoe moet ik me gedragen.

De angst dat het pesten doorgaat waar het voor de kerstvakantie gestopt is, is heel groot. Ze weten precies wie de pesters zijn, ze weten ook dat de leerkracht er niet veel aan doet en dat ze er alleen voor staan.

Tijdens het thuisonderwijs was dat niet. Dan zaten ze veilig achter de computer of laptop tijdens het online les krijgen en de rest van de dag hadden ze geen last van de pesters. Op af en toe een vervelend chatbericht na dan.

Je kunt je kind helpen om meer zelfvertrouwen te krijgen.

Wat heel belangrijk is, is dat je met je kind in gesprek blijft. Wanneer je merkt dat je kind wat stiller word, weinig zin heeft om iets te doen en begint over hoofd of buikpijn ga dan het gesprek aan. Maar ook kan een kind de spanning om naar school te gaan uiten door juist heel druk te worden en ander gedrag te laten zien dan je gewent bent.

Laat aan je kind weten dat je de leerkracht informeert over het feit dat je kind enorm opziet tegen het naar school gaan. Dat de leerkracht voorbereid is en weet waarom het kind niet naar school wilt.

Erken de emoties van je kind en laat die emoties er ook zijn. Je kind mag boos zijn omdat het niet naar school wilt. Het mag bang zijn omdat het denkt dat het pesten weer door gaat. Maar trek ook een grens. Laat je kind er niet in blijven hangen. Dus na een paar minuten zeg je Ik zie dat je bang bent en verdrietig omdat je niet naar school wilt dat snap ik heel goed. Maar nu is het tijd om dat even los te laten en ervoor te gaan.

Wees positief want als je mee gaat in de angst wordt het alleen maar erger. Kom op je kunt dit. Geloof in jezelf. Kom voor jezelf op.

Ik heb iets heel tofs waardoor jij jouw kind een boost kunt geven aan zelfvertrouwen.

Ik heb een e-book geschreven met tips en oefeningen die jij als ouder samen met zoon of dochter thuis kunt doen. Door deze oefeningen te doen geef je het zelfvertrouwen een boost en daardoor gaat jouw zoon of dochter met veel meer zelfvertrouwen naar school. Gelooft het in zichzelf, krijgt hoop voor de toekomt en kan met liefde naar zichzelf kijken.

Het e-book is gratis te downloaden via mijn website

Geef het zelfvertrouwen van jouw zoon of dochter een boost zodat hij of zij het pesten de baas wordt.

×