Afgewezen worden, er niet bij horen, buitengesloten worden. Dit is een van de grootste angsten van kinderen (en ook van grote mensen)

We willen er graag bij horen. In de klas, bij de sportclub, op het werk.

Daarom proberen we ons gedrag zo “normaal” mogelijk te houden. Doen wat de rest ook doet. Want dan val je niet op. Niet opvallen. Maar daarom soms ook niet jezelf zijn.

Want om erbij te horen en niet op te vallen doe je soms dingen die je eigenlijk niet wil doen of die je zelf nooit zou doen.

Ze kwam bij mij in de praktijk.

Het meisje wat bij mij in de praktijk kwam had hier ook last van.

Ze wilde graag bij de groep horen. Bij de populaire meiden uit de klas. Maar diep van binnen voelde ze zich erg ongelukkig omdat ze steeds meer dingen ging doen die helemaal niet bij haar paste.

Uit school rondhangen in het winkelcentrum. Blikjes drinken kopen voor de rest van de groep. Eigenlijk wilde ze dit niet. Ze was aan het sparen voor een mooie tas die ze had gezien. En nu ging haar geld steeds op aan eten en drinken omdat ze erbij wil horen en geen nee durft te zeggen.

De meiden gingen experimenteren met roken. Iemand had een pakje sigaretten bij zich en ze gingen allemaal proberen. Ze deed mee, maar ze vond het enorm vies en voelde zich zo ongelukkig.

Ze ging haar verhaal vertellen.

Tot ze bij mij in de praktijk kwam en ze vertelde dat ze elke dag een haal naar gevoel had in haar buik. Want wat moest ze vandaag weer doen om erbij te horen. Ze wilde niet meer met die meiden meedoen en weer zichzelf zijn. Maar ze wist niet hoe ze dit moest doen. Ze durfde niet te zeggen tegen de meiden dat ze niet meer mee ging naar het winkelcentrum en dat ze geen drinken meer voor ze ging kopen omdat ze aan het sparen is voor een nieuwe tas.

Stapje voor stapje heb ik haar geholpen om te bouwen aan meer zelfvertrouwen. Weer in zichzelf te geloven en zich echt weer zichzelf te voelen.

De eerste stap die ze ging doen was tegen de meiden zeggen dat ze geen drinken meer voor ze ging kopen omdat ze aan het sparen is voor een nieuwe tas. Ze vond het zo spannend om dit te doen. Ze was zo bang voor de reactie van de meiden. We hebben dus van tevoren bekeken wat voor reacties ze allemaal kon verwachten en hoe zij dan kon reageren.

Ze kwam lachend binnen.

Toen ze een week later terug kwam in de praktijk kwam ze lachend binnen. Ze reageerde helemaal niet zo vervelend als ik verwacht had. Ze snapte wel dat ik die tas cool vond en ervoor aan het sparen was. Ze snapte niet zo goed waarom ik dat niet eerder gezegd had. Daar had ik niet echt een antwoord op, maar ik hoef geen drinken meer te betalen. We delen nu de kosten met elkaar zodat iedereen gewoon meebetaald.

Na een paar sessies voelde dit meisje zich sterk genoeg om voor zichzelf op te komen in de groep meiden. Vooral omdat ze merkte dat het helemaal niet raar was om haar mening te uiten en zichzelf te zijn. Daardoor vonden de meiden uit de groep haar niet minder aardig en hoorde ze er evengoed gewoon bij.

Zo zie je dus dat jezelf zijn en blijven heel belangrijk is en als je jezelf bent en je niet anders voordoet je er ook bij kunt horen.

Loopt jouw dochter ook tegen dit soort situaties aan. Wil ze er graag bij horen maar is ze daardoor niet zichzelf en voelt ze zich onzeker?
Ik kan haar helpen met bouwen aan meer zelfvertrouwen. Maak een gratis kennismakingsgesprek en ik kijk met jullie mee.
Stuur een mailtje naar petra@praktijkdepuzzel.nl dan plannen we een afspraak in voor een gratis en geheel vrijblijvend kennismakingsgesprek.

×