Hoe pesten ons sterker heeft gemaakt.

Hoe pesten ons sterker heeft gemaakt.

Ik ben moeder van 2 jongens. En nu gaat het heel goed met beide kids op school maar dat is ook wel anders geweest.

Vooral mijn oudste zoon heeft een verleden met pesten. Op de basisschool begon dat en op de middelbare school ging dat gewoon door.

Hij kwam bijna dagelijks boos en gefrustreerd uit school.
Bijna dagelijks hoorde ik “ik voel met niet zo lekker, ik wil niet naar school”
Hoe vaak waren wij als gezin de dupe van het pesten. Want de frustraties reageerde hij af op ons.

Ik voelde me machteloos en wist niet hoe ik helpen kon.

Dagelijks voelde ik me als moeder hulpeloos.
Niet gehoord worden op school.
Niet weten hoe je je eigen kind moet helpen tegen het pesten.
Je kind ongelukkig zien. Merken dat hij steeds onzekerder wordt en zich steeds weer afvraagt wat hij fout doet omdat hij gepest wordt.

Ik voelde me soms zo gefrustreerd. Alles wat we probeerde om hem te helpen hielp niet. Ik vroeg me ook regelmatig af of ik wel een goede moeder was. Want ik kon mijn eigen kind niet helpen. En dat doet pijn.

Hulp vragen voelde dubbel. Ik wilde mijn eigen kind helpen. Maar uiteindelijk met de juiste hulp heeft hij enorme stappen gemaakt en groeide zijn zelfvertrouwen. Hierdoor werd het pesten ook minder. En nu gaat hij met plezier naar school (voor zover dat kan bij een puber :-))

Hoe ik er nu over denk.

Ik vind dat kinderen die gepest worden niet moeten veranderen. Dat vind ik als moeder maar ook als coach. De oorzaak van het pesten moet worden aangepakt. Maar je kunt als ouder je kind wel helpen om steviger in zijn of haar schoenen te staan waardoor het voor zichzelf op durft te komen als het gepest wordt of als het heel onzeker is over zichzelf.

Daarom werk ik als coach ook niet aan het pesten maar aan het zelfvertrouwen. Jouw kind is goed zoals hij of zij is en hoeft niet zichzelf te veranderen omdat het gepest wordt.

Voor veel ouders is het vragen van hulp voor hun kind een grote stap. Ik stond voor diezelfde drempel, maar ik ben zo blij dat ik uiteindelijk over die drempel heen gestapt ben. Mijn zoon zat daardoor veel beter in zijn vel en als moeder voelde ik me ook een stuk beter.

Ik kan jou nu ook helpen om te bouwen aan het zelfvertrouwen van jouw zoon of dochter. Laten we een afspraak maken voor een gratis en vrijblijvend kennismakingsgesprek zodat we kunnen kijken hoe ik jou en je gezin kan helpen.

Meelopen of voor jezelf kiezen?

Meelopen of voor jezelf kiezen?

Afgewezen worden, er niet bij horen, buitengesloten worden. Dit is een van de grootste angsten van kinderen (en ook van grote mensen)

We willen er graag bij horen. In de klas, bij de sportclub, op het werk.

Daarom proberen we ons gedrag zo “normaal” mogelijk te houden. Doen wat de rest ook doet. Want dan val je niet op. Niet opvallen. Maar daarom soms ook niet jezelf zijn.

Want om erbij te horen en niet op te vallen doe je soms dingen die je eigenlijk niet wil doen of die je zelf nooit zou doen.

Ze kwam bij mij in de praktijk.

Het meisje wat bij mij in de praktijk kwam had hier ook last van.

Ze wilde graag bij de groep horen. Bij de populaire meiden uit de klas. Maar diep van binnen voelde ze zich erg ongelukkig omdat ze steeds meer dingen ging doen die helemaal niet bij haar paste.

Uit school rondhangen in het winkelcentrum. Blikjes drinken kopen voor de rest van de groep. Eigenlijk wilde ze dit niet. Ze was aan het sparen voor een mooie tas die ze had gezien. En nu ging haar geld steeds op aan eten en drinken omdat ze erbij wil horen en geen nee durft te zeggen.

De meiden gingen experimenteren met roken. Iemand had een pakje sigaretten bij zich en ze gingen allemaal proberen. Ze deed mee, maar ze vond het enorm vies en voelde zich zo ongelukkig.

Ze ging haar verhaal vertellen.

Tot ze bij mij in de praktijk kwam en ze vertelde dat ze elke dag een haal naar gevoel had in haar buik. Want wat moest ze vandaag weer doen om erbij te horen. Ze wilde niet meer met die meiden meedoen en weer zichzelf zijn. Maar ze wist niet hoe ze dit moest doen. Ze durfde niet te zeggen tegen de meiden dat ze niet meer mee ging naar het winkelcentrum en dat ze geen drinken meer voor ze ging kopen omdat ze aan het sparen is voor een nieuwe tas.

Stapje voor stapje heb ik haar geholpen om te bouwen aan meer zelfvertrouwen. Weer in zichzelf te geloven en zich echt weer zichzelf te voelen.

De eerste stap die ze ging doen was tegen de meiden zeggen dat ze geen drinken meer voor ze ging kopen omdat ze aan het sparen is voor een nieuwe tas. Ze vond het zo spannend om dit te doen. Ze was zo bang voor de reactie van de meiden. We hebben dus van tevoren bekeken wat voor reacties ze allemaal kon verwachten en hoe zij dan kon reageren.

Ze kwam lachend binnen.

Toen ze een week later terug kwam in de praktijk kwam ze lachend binnen. Ze reageerde helemaal niet zo vervelend als ik verwacht had. Ze snapte wel dat ik die tas cool vond en ervoor aan het sparen was. Ze snapte niet zo goed waarom ik dat niet eerder gezegd had. Daar had ik niet echt een antwoord op, maar ik hoef geen drinken meer te betalen. We delen nu de kosten met elkaar zodat iedereen gewoon meebetaald.

Na een paar sessies voelde dit meisje zich sterk genoeg om voor zichzelf op te komen in de groep meiden. Vooral omdat ze merkte dat het helemaal niet raar was om haar mening te uiten en zichzelf te zijn. Daardoor vonden de meiden uit de groep haar niet minder aardig en hoorde ze er evengoed gewoon bij.

Zo zie je dus dat jezelf zijn en blijven heel belangrijk is en als je jezelf bent en je niet anders voordoet je er ook bij kunt horen.

Loopt jouw dochter ook tegen dit soort situaties aan. Wil ze er graag bij horen maar is ze daardoor niet zichzelf en voelt ze zich onzeker?
Ik kan haar helpen met bouwen aan meer zelfvertrouwen. Maak een gratis kennismakingsgesprek en ik kijk met jullie mee.
Stuur een mailtje naar petra@praktijkdepuzzel.nl dan plannen we een afspraak in voor een gratis en geheel vrijblijvend kennismakingsgesprek.

Verschillende soorten faalangst

Verschillende soorten faalangst

Er zijn eigenlijk 3 verschillende soorten faalangst
* cognitieve faalangst.
* sociale faalangst.
* motorische faalangst.

Faalangst is een vorm van angst. 12% van het schoolgaande jeugd heeft last van faalangst.

Cognitieve faalangst

Marianne zit in de klas en de leraar begint met uitleg van een nieuw hoofdstuk van rekenen. Ze voelt zich onrustig worden, begint te zweten en in haar hoofd komt de gedachte “als ik zo maar geen beurt krijg”
Doordat ze last heeft van deze gedachte en het zweten kan ze zich moeilijk concentreren en haar aandacht bij de uitleg houden. De leraar kijkt de klas rond en stelt een vraag. Marianne maakt geen oogcontact en probeert zich zo onzichtbaar mogelijk te maken achter degene die voor haar zit. De leraar stelt de vraag aan iemand aan de andere kant van de klas. Ze haalt opgelucht adem maar heeft geen idee waar de uitleg over ging doordat ze zo werd afgeleid door haar gedachte en lichamelijke ongemakken.

Dit is een voorbeeld van cognitieve faalangst.
Cognitieve faalangst heeft te maken met het leveren van prestaties. Bijvoorbeeld toetsen en spreekbeurten. Maar ook het krijgen van een beurt in de klas. De angst voor het negatief presteren is heel groot. Daardoor is het maken van fouten bijna niet te voorkomen. Omdat dit zoveel spanning met zich meebrengt kunnen kinderen vaak het goede antwoord niet geven of staan ze te stotteren en stuntelen wanneer ze een spreekbeurt hebben.

Sociale faalangst

Marlies is een meisje wat goede cijfers haalt op school en mooie resultaten haalt bij toetsen.
In groepjes werken vind Marlies niet leuk en ze is op school het stille teruggetrokken meisje. Wanneer ze op school komt en klasgenoten staan in een groepje of spelen met elkaar dan gaat ze er niet bij staan en doet niet mee met het spel. In de klas iets vertellen over het weekend of over iets wat ze heeft meegemaakt doet ze liever niet omdat ze dan door iedereen aangekeken wordt en liever niet in het middelpunt van de aandacht staat.

Dit is een voorbeeld van sociale faalangst.
Een kind met sociale faalangst heeft moeite met het omgaan met klasgenoten en de leerkracht.
Kinderen die sociale faalangst hebben zijn bang om afgewezen te worden en er niet bij horen. Ze zijn in hun hoofd ook vaak bezig met de vraag, “wat zullen andere van mij vinden”
Kinderen met sociale faalangst hebben vaak niet veel vriendinnen.

Motorische faalangst

Kim heeft het op woensdag altijd gym. Vaak heeft kom op woensdagochtend hoofdpijn en buikpijn en wil ze liever niet naar school. Wanneer ze toch naar school gaat en de gymzaal binnen stapt kijkt ze altijd wat er die dag gedaan gaat worden. Het maakt niet uit wat ze gaan doen, ze vindt alles vreselijk. Balspellen, turnen, tikspelletjes, groepjes kiezen. Kim slaat de gymles het liefst over en verzint nogal eens een smoesje waardoor ze niet mee hoeft te doen met de gymles.
De weg terug vanaf de gymzaal naar school kletst kim weer gezellig met haar vriendinnen en kijkt uit naar de rekenles die daarna aan de beurt is.

Dit is een voorbeeld van motorische faalangst.
Bij kinderen met motorische faalangst is lichamelijk vaak niets aan de hand. Maar de angst om fouten te maken is zo groot dat het niet lukt om lichamelijke oefeningen uit te voeren zoals gym, tekenen of handvaardigheid.
Kinderen die last hebben van motorische faalangst verzinnen vaak smoesjes om niet mee te hoeven doen.

Je ziet dus dat er veel verschil is in soorten faalangst. Want een kind met sociale faalangst durft prima mee te doen met gym en kinderen met motorische faalangst halen goede cijfers en maken veel vrienden op school.

Herken jij een van de soorten faalangst bij jouw kind? En wil je hier meer informatie over of eens over praten?
Maak dan een afspraak voor een gratis adviesgesprek en ik kijk met je mee en bied je een luisterend oor.

Klik hier om een afspraak in te plannen voor een gratis adviesgesprek

Faalangst ontwikkel je zelf.

Faalangst ontwikkel je zelf.

Uren zit hij op zijn kamer wanneer er een toest op de planning staat. Elke dag komt hij uit school en gaat gelijk naar boven om te leren. En wanneer hij meer dan 1 toets heeft dan zit hij tot het avondeten boven en daarna ook nog minimaal een uur. En dan moet al het andere huiswerk ook nog gedaan worden.

Hij is zo bang dat hij fouten maakt. Hij wil een goed cijfer halen en al de stof in zijn hoofd stampen.

En dan is daar het moment van de toets. Hij mag beginnen. De eerste vraag weet hij wel. De 2e ook nog maar dan gaat het mis. Hij begint te zweten, krijgt hartkloppingen en weet niets meer. Geen enkel antwoord kan hij met zekerheid invullen en wanneer de tijd om is heeft hij bij een heleboel vragen zomaar wat ingevuld.

Het resultaat van deze toets. Een onvoldoende. Alweer. En die uren op zijn kamer, zijn allemaal voor niets.

Faalangst is een onderwerp wat veel te maken heeft met onzekerheid en emoties. Faalangst is angst om fouten te maken.
Kinderen en jongeren die faalangst hebben willen geen fouten maken en zitten daarom soms uren op hun kamer te leren. En wanneer ze dan de toets krijgen hebben ze een black-out en weten ze niets meer. Of ze halen alleen maar hele goede cijfers en een 7 is voor deze kids niet goed genoeg.

Er zijn verschillende soorten faalangst.

Kinderen die uren aan het leren zijn.
Op school lijkt er niet veel aan de hand met deze kinderen. Ze doen hun best, luisteren goed naar de uitleg en hebben goede cijfers. Maar wanneer ze thuis zijn dan zitten ze ook alleen maar huiswerk te maken en te leren. Ze gunnen zich weinig tijd om te ontspannen en om leuke dingen te doen met vrienden. Wanneer ze gevraagd worden door vrienden is hun antwoord vaak nee, ik moet nog leren, of nee ik moet mijn huiswerk nog afmaken.

Kinderen die veel onvoldoendes halen.
Deze kinderen doen heel erg hun best op het leerwerk en zitten ook echt serieus te werken en te leren maar ondanks dat halen ze slechte cijfers. Wanneer ze thuis zijn weten ze alles en als de toets voor hun ligt weten ze ineens niets meer. Erg frustrerend en elke keer een slecht cijfer is ook niet erg motiverend om door te gaan met leren.

Kinderen die in de klas niets durven zeggen.
Je hebt ook sociale faalangst. Als ik nu het verkeerde antwoord geef als de leraar wat vraagt of als een klasgenoot ineens iets vraag. Ze beginnen te zweten, worden rood, gaan stotteren en voelen zich heel ongemakkelijk. Ze weten vaak het antwoord op de vraag van de leerkracht wel maar komen gewoon niet uit hun woorden. Bang om het fout te doen.

Al deze vormen van faalangst zorgen voor behoorlijk wat frustratie en soms ook echt boosheid. Want waarom haal ik alleen maar slechte cijfers. Hoezo durf ik ineens niets meer te zeggen als iemand wat aan me vraagt en waarom zit ik uren aan mijn huiswerk.

Faalangst ontwikkel je zelf.

Ik vind het voor de kinderen en jongeren die faalangst hebben erg vervelend dat ze zich zo voelen. Maar vaak zijn ze zelf degene die het moeilijk maken. En dan vooral de gedachten die ze in hun hoofd hebben.

Die gedachten zorgen ervoor dat ze zich onzeker gaan voelen en dat ze bang zijn om fouten te maken. Want als ik iets fout zeg gaat de hele klas lachen. Of als ik een slecht cijfer haal dan denken ze allemaal dat ik dom ben.

Al die stemmetjes en gedachten in je hoofd is niet fijn. En om die negatieve gedachten om te buigen naar positieve gedachten valt ook niet mee. Maar vaak is dat wel de oplossing voor faalangst. Wanneer je de gedachten in je hoofd hebt dat je fouten mag maken en dat iedereen wel eens iets zegt wat niet goed is krijg je al veel meer rust.

Maar hoe doe je dat dan die helpende gedachten in je hoofd krijgen.


Ik geef vaak als advies aan mensen met faalangst ga eerst eens een lijst maken met al je negatieve gedachten. Dus welke stemmetjes hoor je elke keer als er een toets begint, of wat voor gedachten schieten er door je hoofd al een leraar iets aan je vraagt?

Schrijf al die gedachten maar eens op. Dan krijg je gelijk inzicht in wat er allemaal in je hoofd gebeurd.
Als je dat gedaan hebt dan ga je tegenover al die negatieve gedachten een helpende of positieve gedachten zetten.

Bijvoorbeeld:
Mijn negatieve gedachten als de leraar wat vraagt is: Wat zullen alle andere van mij denken.
Je helpende gedachten kan dan zijn: Ik weet het antwoord en iedereen zegt wel eens iets wat niet klopt.

Als je dan een lijst met helpende gedachten hebt ga je die elke dag lezen en oefenen. Daardoor gaat het steeds makkelijker om positieve gedachten te denken en is de angst om fouten te maken ook steeds minder.

Hierdoor voel je je al een stuk minder onzeker en gaan je cijfers misschien ook omhoog. Hoe tof zou dat zijn.

Heeft jouw kind angst om fouten te maken en denk je dat het faalangst heeft?

Ik heb een coachtraject in mijn praktijk waarin ik met jouw kind ga werken aan meer zelfvertrouwen. We gaan samen met die helpende gedachten aan de slag en doen heel veel oefeningen om de faalangst de baas te worden.

Door dit traject gaat jouw kind weer stevig in zijn of haar schoenen staan. Krijgt het meer zelfvertrouwen. Is het de baas over zijn of haar emoties en krijgen jullie veel meer rust in het gezin doordat jouw kind geen uren meer boven huiswerk zit te maken.

Wil je meer weten over dit traject of gratis en vrijblijvend kennis maken met mij?
Maak dan een afspraak voor een gratis kennismakingsgesprek.

Klik hier voor het maken van een afspraak

Mijn kind wil niet naar school

Mijn kind wil niet naar school

Kinderen die gepest worden zullen hier niet snel over praten. Ze schamen zich en ze zijn bang dat als ze erover praten dat het pesten erger wordt.

Maar ondertussen krijgen ze er zelf steeds meer last van.
Hoofdpijn, buikpijn, stress, depressieve gevoelens, een laag zelfbeeld, onzeker zijn over alles wat ze doen.

Ze zijn bang dat wanneer ze er met iemand over praten een leraar of een ouder dat het pesten erger word omdat er dan volwassenen zich ermee gaan bemoeien. Dat de pesters worden aangesproken wanneer hun naam genoemd word en dit zorgt dat het pesten meer of erger wordt.

Wanneer ze thuis komen uit school gaan ze vaak naar hun kamer om daar te huilen of boos te worden op wat er allemaal weer is gebeurd die dag. Bij lichamelijke klachten of zichtbaarheden verzinnen ze een verhaal. Ik ben gevallen, ik ben tegen de deur gelopen, we deden voetbal.

Erover praten willen ze niet.

Smoesjes verzinnen, de waarheid verzwijgen. Ook dit gaat aan ze knagen en ze gaan zich schuldig voelen. Maar erover praten willen ze niet.

Tot er iets gebeurt thuis waardoor ze het wel moeten vertellen. Wanneer een broer of zus ze bijvoorbeeld voor de grap een tik geven of iets zeggen wat niet zo leuk is en het gepeste kind daar zo heftig op reageert dat je als ouder denkt hier zit veel meer achter. Dat ze wel moeten vertellen wat er aan de hand is.

Ook dan voelen ze zich schuldig maar een lucht het enorm op om te vertellen dat ze gepest worden op school. Dat daar die blauwe plekken en kapotte broeken vandaan komen. Dat daarom de cijfers niet goed zijn en dan dat het daarom zo vaak hoofdpijn en buikpijn heeft en niet meer naar school wilt.

Vraag er als ouder zelf naar.

Wanneer jij vermoed dat er iets aan de hand is met jouw kind wacht dan niet tot het zelf komt vertellen wat er aan de hand is. Want dit gebeurt dus vaak niet. Of ze verzinnen een mooi verhaal.

Wanneer jij denkt dat er meer aan de hand is vraag er dan zelf naar. En kijk dan hoe je kind reageert. Benoem wat je ziet. Je gaat vaak naar je kamer, hebt weinig vrienden, je cijfers zijn niet zo heel goed, je kleren zijn vaak kapot en je hebt veel blauwe plekken. Als een van ons in het gezin iets aan je vraagt ben je heel kortaf en vaak snel boos. Kan het zijn dat er iets aan de hand is.

Wanneer je kind gaat vertellen wat er aan de hand is zal het voor hem of haar een opluchting zijn maar kan het voor jou als ouder een schok zijn. Houd hier rekening mee. Of wanneer je kind niet jou in vertrouwen neemt maar een leerkracht, tante, buurvrouw, sporttrainer neem dat je kind niet kwalijk. Die personen staan er nog iets verder vanaf en dat maakt het voor een kind soms makkelijker om te vertellen dan aan jou als ouder. Want ze voelen zich schuldig dat ze het zo lang stil hebben gehouden.

Als jouw kind aan je vertelt hebt dat het gepest word ga dan hulp zoeken.

Samen naar een leerkracht, praat met een vriendin of ga naar een kindercoach. Zij kunnen een luisterend oor bieden en jullie verder helpen.

Ik heb een speciaal traject in mijn praktijk waar ik kinderen die gepest worden help om te bouwen aan meer zelfvertrouwen en hierdoor om weten te gaan met het pestgedrag en steviger in hun schoenen komen te staan.

Wil je meer weten over dit traject neem dan contact op voor een vrijblijvend kennismakingsgesprek.
Klik hier om een afspraak te maken voor een gratis en vrijblijvend kennismakingsgesprek

Heb jij een vermoede dat jouw kind gepest word of dat er iets aan de hand is, praat erover met je kind. Je kind vind het waarschijnlijk (te) moeilijk om met jou te komen praten. Je helpt je kind door de eerste stap te zetten!!

×

Powered by WhatsApp Chat

×